Asitle ve yıkamalı adeziv sistemlerde dentine bağlanma dayanıklılığının zamanla azalmasının temel nedeni aşağıdakilerden hangisidir?
- A) Adezivin dentin tübüllerine yeterince penetre olamaması
- B) Hibrit tabakasındaki kollajen fibrillerin yeterince mineralize olmaması
- C) Demineralizasyon derinliğinin monomer penetrasyon derinliğinden fazla olmasına bağlı korunmasız kollajen bölgelerinin varlığı
- D) Isı değişimlerine bağlı olarak diş ve restorasyon arasındaki genleşme katsayısı farkı
- E) Uygulama sırasında tükürük kontaminasyonunun kaçınılmaz olması
Açıklamalı cevap
Doğru cevap: Demineralizasyon derinliğinin monomer penetrasyon derinliğinden fazla olmasına bağlı korunmasız kollajen bölgelerinin varlığı
Asitle ve yıkamalı adezivlerde uzun dönem başarısızlığın temel mekanizması, fosforik asit uygulamasıyla oluşan demineralizasyon derinliğinin, hidrofilik monomerlerin ulaşabildiği derinlikten daha fazla olmasıdır. Bu durumda penetre edilemeyen kollajen fibriller açıkta kalır ve zamanla matriks metalloproteinazlar gibi enzimler tarafından yıkılarak bağlanma dayanımı düşer. A seçeneği yanlıştır çünkü dentin tübül penetrasyonu önemli olmakla birlikte dayanıklılık asıl olarak intertubüler dentindeki hibrit tabakasının bütünlüğüne bağlıdır; tübül penetrasyonu yetersiz olsa da hibrit tabaka sağlamsa bağlanma sürdürülebilir.
DUS kazanımı: Aday, asitle ve yıkamalı adezivlerin uzun dönem başarısızlığında rol oynayan temel mekanizmanın yetersiz monomer infiltrasyonu sonucu oluşan korunmasız kollajen bölgelerinin enzimatik yıkımı olduğunu öğrenir. Bu bilgi, restoratif tedavi planlamasında adeziv seçimi ve uygulama protokolü açısından klinik karar vermeyi pekiştirir.
Kaynak ve üretim izi
DUS rubriği: Restoratif / Adeziv sistemler ve bağlanma
Kaynak: Adhesion Book, Bölüm 13: Adhesion to Hard Tissue on Teeth - Klinik Başarı ve Başarısızlığı Önleme, "Reliability and Degradation of Asitle ve Yıkamalı Adezivler" alt başlığı.
Kitap: Adhesion Book