Bitewing radyografinin endikasyonları ve değerlendirilmesiyle ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi **yanlıştır**?
- A) Posterior aproksimal yüzey çürüklerinin görsel muayenede saptanması zor olduğunda tanıya yardımcıdır.
- B) Dentin çürüğü değerlendirilirken lezyon derinliğinin yanı sıra tüberkül altının oyulma riski de dikkate alınmalıdır.
- C) Bitewing radyografilerin tekrarlanma aralıkları bireysel risk değerlendirmesine dayandırılmalıdır.
- D) 5–7 yaş arası çocuklarda bir ya da daha fazla aproksimal dentin lezyonu varlığında yıllık bitewing muayenesi düşünülmelidir.
- E) Oklüzal yüzey çürüklerinin erken evre tanısında en duyarlı yöntem bitewing radyografidir.
Açıklamalı cevap
Doğru cevap: Oklüzal yüzey çürüklerinin erken evre tanısında en duyarlı yöntem bitewing radyografidir.
Bitewing radyograflar özellikle posterior aproksimal çürüklerin saptanmasında değerlidir. Oklüzal çürüklerde ise erken evre tanıda görsel-dokunsal muayene ve ilave yöntemler (ör. FOTI, DIAGNOdent) daha duyarlıdır; bitewing radyografinin duyarlılığı minede sınırlı lezyonlarda düşüktür. Bu nedenle E seçeneği yanlıştır. Diğer seçenekler kitap bölümünde doğrudan vurgulanan bilgilerdir.
DUS kazanımı: Aday bitewing radyografinin temel endikasyonlarını ve sınırlılıklarını ayırt eder; oklüzal ve aproksimal çürük tanısında yöntemler arası doğru tercihi yapar.
Kaynak ve üretim izi
DUS rubriği: Restoratif / Çürük tanısı ve histopatoloji
Fejerskov O, Kidd A. Dental Caries: The Disease and its Clinical Management. Hastalık ve Tanısı Bölümü.
Kitap: Dental Caries The Disease and its Clinical Management